DeRin aCı !!!

Artık büyüyor muyduk yoksa yaşam denen oyunu mu anlıyorduk? Neydi bizi sevincin tam ortasındayken apansız acıya sürükleyen? Boğazımıza bir yumru gibi oturup, gözlerimizin dolmasına sebep olan? Gelme denilemiyordu bu acıya, uğrama benim duraklarıma, uğrama benim sevdiklerime diye haykırılamıyordu! Kapında bitti mi acı haber,inceden bir sızı giriyordu önce içine,yüreğine...Kulağınla duyduğunu vücudunun her zerresinde yaşıyorsun.Buz gibi bir karıncalanma başlıyor yüzünde,boynunda,göğsünde...Ardından parmak uçlarına kadar nakış gibi işlenircesine bir sancı..Bir sancı ki tarifi imkansız, bir sancı ki dayanılması imkansız!! Dört bir etrafını saran, sarsan,titreten,ağlatan o derin ve acımasız sancı!!! Geldim, burdayım hadi yüklen beni de omuzlarına!! yüklen bakalım taşıyabiliyor musun beni? Böyle dimdik,mağrur ve bıçkınca!!!Adını söylemeye bile dil varmıyordu aslında.Derin acı takma adı, söylenemiyordu gerçekliği,söylenemiyordu hissettirdiği.Dünya hızlıca dönüyordu etrafımda şimdi,inanmak istemesemde doğruydu ama dilimden dökülemiyordu işte.Sanki dillenmedikçe gerçek olmayacaktı. Sanki sese vurmadıkça bu derin acı içimdeki o tek umut hep yaşayacaktı.

Ahhh ayrılık, yine mi geldin çattın hayatıma ama bu kez farklı! Söyleyimde bu kabustan uyanayım mı artık hıçkırıklara boğularak,başımı dostlara yaslayarak!!Ahh ayrılık bu kez başkasın, bu kez dayanılmaz!! Duramıyorum ayakta,bakamıyorum gerçeğine,söyleyemiyorum kapıma gelenin asıl adını!! YAş olup ak işte oluk oluk gözlerimden,süzül yanaklarımdan çisil çisil...Düşen her damla yüreğimde kor bilesin.Bilesin galipsin bu kez derin acı! Bilesin benden aldığın yoksa,bende yokum artık bu hayatta!! Anladım ki gitmeyeceksin zikredene kadar gerçek adını, çıkmayacaksın yolumun önünden... Geldin ey ÖLÜM geldin aldın en değerli varlığımı benden!!

HoşÇaKaL...

Bir çok şey yazabilirim aslında birçok cümle kurabilirim gerçeğin ne olduğuna,hissettiklerimin neler olduğuna dair.Gem mi vurulmuştu kelimelerime? Hayır gem vurulmamıştı söylemek istediklerime.
Cesaret istiyordu sadece cesaret!!


Kalemimden akıp anlam kazanmalıydı belkide.Özne,yüklem doğru yere konduğunda anlamlı olmuyor muydu cümleler?
Oluyordu...


''Kalmanı istiyorum'' demek vardı aklımda,dilimde.
Söylenemiyordu...


Haklı mıydı?
Sorguluyordu,
Sorgulamaya yetecek gücü olmasada sorguluyordu işte!!
Gücü kendine yetiyordu ayakta kalmaya dimdik durmaya.
Durmuyor muydu ayakta?
Evet duruyordu,yaşadıklarına inat dimdik bakıyordu etrafa!!!


Yüreği vardı oysa kendisiyle bunu yaşayan,kendisiyle sevinip, kendisiyle ağlayan.
Geri alabilir miydi zamanı var mıydı öyle bir şansı?
''Keşke'' diyebildi sadece ''Keşke''
Silkindi...
''Keşkelerle yaşanmıyordu'' dedi kendi kendine,
Kızarak....


Etrafına baktı dağılmış düşüncelerinin her bir parçasını toplamak istermişcesine
Bakışları limandaki gemilere takıldı ve günün birinde yaşadığı bir an geldi aklına;
Gideceği limanı gösteren birileri vardı hayatında
''Bak orda'' diyordu gideceğin liman ''Kim seninle gelmek istiyorsa onla gidebilirsin ancak oraya , gelmek istemeyenlerse usulca çıkar hayatından...''
Bu cümleler yankılanmıştı kulaklarında hayli zaman sonra. Neden söylendiğini daha iyi anlıyordu şimdi! O inmek istiyordu bu gemiden, usulca gidenlerden olmak istiyordu.Ve gitmesinin vakti gelmişti anlaşılan...


Ama o hala bakıyordu gideceği limana, izinde verecekti elbet kalmak isteyenlerede gitmek isteyenlerede...
Hoşçakal kaldı dudağında gidenler için, dimdik duruşuyla söylemiş olduğu sade bir hoşçakal...

(31.03.2009)

İsTaNBuL'Da SeNsİzLiK...

Adım adım uzaklaşmak istiyorum bu şehirden.Dar geliyor artık bana,gidemiyorum sensiz Sarayburnu'na. Ahhh!!! Sen varsın orda, sen varsın dört bir yanda.Nasıl da coşkuyla yürümüştük gazellerin arasında, nasılda aşkla öpmüştük birbirimizi sararan sonbaharda.O anda bırakmıştım yüreğimin renklerini avuçlarına, o anda fısıldamıştın yüreğinin sözlerini kulaklarıma.Nasıl giderim şimdi sen olmadan o cennet bahçeye? Nasıl izlerim Kız Kulesi'nin mağrur duruşunu o sonsuz mavilikte? Sen değil miydin onun yalnızlığını anlatan bana ve yine sen değil miydin onu şahit tutan aşkımıza ?? Düşler şehriydi bu koca yeditepe, aşıkların şehri. Ahhh, keşke keşke kaçabilsem en uzaklara...

(SÖYLER MİYDİN TEKRAR?? )

Bak yine gemiler gidiyor sevgilim dermiydin o zaman bana,sımsıkı sarar mıydın yine beni ? Kitler miydin gözlerinin karasını gözlerime ve yine koklar mıydın saçlarımı, tel tel sevip alır mıydın göğsüne...

(UYANIŞ )

Rüya bu biliyorum, kaybolacaksın yine ruhumun en ince derinliklerinde. Eriyip gideceksin buz gibi soğuk bir beden içinde.Bulur belki sevdam yine seni, belki yine eskisi gibi. Kalem dile geldi mi susturmak zor, sana yaşadığımı anlatmak zor ! Anılara gömülüp gitsede akıl baştan, Mecnun değil miydi zaten böyle bir aşkı yaşayan...

(16/08/2010)

SeNdeN KaLaN

Kokunu duyuyorum yastığımdan.
Giderken almayı unuttuğun değil,
Bilerek bıraktığın !!

SeNi YaŞaMaK

Zifiri karanlıkta bile görebilmekti yüzünü seni yaşamak
Boğucu havanın içinde alınan ferah bir nefes gibi..

KaYboLuŞş...

Dönüp arkama baksaydım eğer,görürdüm ''gitme'' diyen bakışlarını
Oysa sadece sözlerin vardı gitmem gerektiğini söyleyen...

SoNbAhArIn AnAtOmİsi

Sonbaharın son demleri artık
Kasım bitiyor….
Aşık olduğum taptığım mevsim yine sona eriyor.
Oysa mevsimler arasında en ben olanı,
Rengiyle, yaşanmışlığıyla, yaşanacaklarıyla…
Sonbaharın yağmuruyla akar gider hayallerim
Sarısıyla hayat bulur düşüncelerim,
Saklandığı yerden bu mevsimde çıkar yüreğim.

Eylül geldi mi hüzün kaplar içimi,
Yıllar öncesinde yaşadığım anılarımla bu mevsimde yüzleşirim!
Hepsini bir bir, tekrar yaşarım kendimce.
Tekrar anlamlar yüklerim yaşanılanlara.
Tekrar kahramanlar bulurum masallarıma.
Eylüldür, eski dostlarımı aramamın sebebi,
Eylüldür, seni tekrar bekleyişimin sebebi,
Eylüldür, aşklarımın başlamasının ve bitmesinin sebebi…

Derken kapımda Ekim olur aniden.
Henüz atamamışken Eylülün sarhoşluğunu şimdi Ekim zamanıdır
Depresyonların melankolinin etrafımı sardığı aydır Ekim
Buram buram hüzün koklarım havadan
Gökyüzüne kaldırdım mı başımı grilik vurur sadece yüzüme
Güneş bile göstermeyecektir artık yüzünü uzun bir süre.
Derin nefeslerin çekildiği ama yetmediği,
Sigara üzerine sigara yaktığım ama nikotine doyamadığım,
Yalnızlığımın bile yalnız bırakmadığı zamandır
Ekimdir, beni terk etmeyen sadece,
Ekimdir, yanımda olan,
Ekimdir, gözyaşımla birlikte akan…

Kasımın kasırgası vuracaktır daha
Düşüncelerimden saklanmak için konuşmadığım halde
Kasım konuşacaktır benimle,
Dinleyecektir
Anlattıracaktır bana her şeyi !
Ve ben anlattıkça hiç bıkmadan, kasım dinleyecektir beni
Usanmadan !!!
Kasımdır, en güzel yazıları yazdıran,
Kasımdır, buğulara hayal çizdiren,
Kasımdır, olmayacak olanı olduran..

Veda zamanı artık güze
Veda zamanı tüm güzelliklere
Veda zamanı sevgiliye
Veda veda veda…


24/11/2009