Sonbaharın son demleri artık
Kasım bitiyor….
Aşık olduğum taptığım mevsim yine sona eriyor.
Oysa mevsimler arasında en ben olanı,
Rengiyle, yaşanmışlığıyla, yaşanacaklarıyla…
Sonbaharın yağmuruyla akar gider hayallerim
Sarısıyla hayat bulur düşüncelerim,
Saklandığı yerden bu mevsimde çıkar yüreğim.
Eylül geldi mi hüzün kaplar içimi,
Yıllar öncesinde yaşadığım anılarımla bu mevsimde yüzleşirim!
Hepsini bir bir, tekrar yaşarım kendimce.
Tekrar anlamlar yüklerim yaşanılanlara.
Tekrar kahramanlar bulurum masallarıma.
Eylüldür, eski dostlarımı aramamın sebebi,
Eylüldür, seni tekrar bekleyişimin sebebi,
Eylüldür, aşklarımın başlamasının ve bitmesinin sebebi…
Derken kapımda Ekim olur aniden.
Henüz atamamışken Eylülün sarhoşluğunu şimdi Ekim zamanıdır
Depresyonların melankolinin etrafımı sardığı aydır Ekim
Buram buram hüzün koklarım havadan
Gökyüzüne kaldırdım mı başımı grilik vurur sadece yüzüme
Güneş bile göstermeyecektir artık yüzünü uzun bir süre.
Derin nefeslerin çekildiği ama yetmediği,
Sigara üzerine sigara yaktığım ama nikotine doyamadığım,
Yalnızlığımın bile yalnız bırakmadığı zamandır
Ekimdir, beni terk etmeyen sadece,
Ekimdir, yanımda olan,
Ekimdir, gözyaşımla birlikte akan…
Kasımın kasırgası vuracaktır daha
Düşüncelerimden saklanmak için konuşmadığım halde
Kasım konuşacaktır benimle,
Dinleyecektir
Anlattıracaktır bana her şeyi !
Ve ben anlattıkça hiç bıkmadan, kasım dinleyecektir beni
Usanmadan !!!
Kasımdır, en güzel yazıları yazdıran,
Kasımdır, buğulara hayal çizdiren,
Kasımdır, olmayacak olanı olduran..
Veda zamanı artık güze
Veda zamanı tüm güzelliklere
Veda zamanı sevgiliye
Veda veda veda…
24/11/2009
