SeNi YaŞaMaK

Zifiri karanlıkta bile görebilmekti yüzünü seni yaşamak
Boğucu havanın içinde alınan ferah bir nefes gibi..

KaYboLuŞş...

Dönüp arkama baksaydım eğer,görürdüm ''gitme'' diyen bakışlarını
Oysa sadece sözlerin vardı gitmem gerektiğini söyleyen...

SoNbAhArIn AnAtOmİsi

Sonbaharın son demleri artık
Kasım bitiyor….
Aşık olduğum taptığım mevsim yine sona eriyor.
Oysa mevsimler arasında en ben olanı,
Rengiyle, yaşanmışlığıyla, yaşanacaklarıyla…
Sonbaharın yağmuruyla akar gider hayallerim
Sarısıyla hayat bulur düşüncelerim,
Saklandığı yerden bu mevsimde çıkar yüreğim.

Eylül geldi mi hüzün kaplar içimi,
Yıllar öncesinde yaşadığım anılarımla bu mevsimde yüzleşirim!
Hepsini bir bir, tekrar yaşarım kendimce.
Tekrar anlamlar yüklerim yaşanılanlara.
Tekrar kahramanlar bulurum masallarıma.
Eylüldür, eski dostlarımı aramamın sebebi,
Eylüldür, seni tekrar bekleyişimin sebebi,
Eylüldür, aşklarımın başlamasının ve bitmesinin sebebi…

Derken kapımda Ekim olur aniden.
Henüz atamamışken Eylülün sarhoşluğunu şimdi Ekim zamanıdır
Depresyonların melankolinin etrafımı sardığı aydır Ekim
Buram buram hüzün koklarım havadan
Gökyüzüne kaldırdım mı başımı grilik vurur sadece yüzüme
Güneş bile göstermeyecektir artık yüzünü uzun bir süre.
Derin nefeslerin çekildiği ama yetmediği,
Sigara üzerine sigara yaktığım ama nikotine doyamadığım,
Yalnızlığımın bile yalnız bırakmadığı zamandır
Ekimdir, beni terk etmeyen sadece,
Ekimdir, yanımda olan,
Ekimdir, gözyaşımla birlikte akan…

Kasımın kasırgası vuracaktır daha
Düşüncelerimden saklanmak için konuşmadığım halde
Kasım konuşacaktır benimle,
Dinleyecektir
Anlattıracaktır bana her şeyi !
Ve ben anlattıkça hiç bıkmadan, kasım dinleyecektir beni
Usanmadan !!!
Kasımdır, en güzel yazıları yazdıran,
Kasımdır, buğulara hayal çizdiren,
Kasımdır, olmayacak olanı olduran..

Veda zamanı artık güze
Veda zamanı tüm güzelliklere
Veda zamanı sevgiliye
Veda veda veda…


24/11/2009

BiRaZ BeN'den

Kağıt kalemi eline aldığında,

durdurulamayan...

Ya yazan ya çizen !

Sonbaharın sarısına tapan

Denizin mavisine aşık olan.

Eski arnavut kaldırımları seven

Yürürken kulağından müziğini eksik etmeyen...

Sıkıldıkça Nazım'ı okuyan,

Bunaldıkça K.İskender'e saran !

2009'da hayatının radikal kararlarını alan,

Akan suyun yönünü değiştiren.

İstemekle herşeyin yapılabileceğine inanan,

İstediklerini yapabilen.

Zorluğu,acizliği,keyfi,zenginliği,başarıyı,başarısızlığı,

Galibiyeti,mağlubiyeti

Tadmış olan !!

Gözündeki iki damlayı hep stepne tutan,

Geldiğinde usulca bırakan.

İnancı sağlam,varlığının değerini bilen.

Yalnızlıktan hoşlanan,

Kendi dünyası olan...

Tasarlayan,düşünen ve okuyan.

Yardım eden ve yardım gören.

Dikkatli cümle kuran,sözlerin gücüne inanan.

Her fikir değişebilir,insan değişkendir diyen !

Toplum kurallarına uyan ama bunu sorgulayan.

Mevlana ile ilgilenen,

AŞK'a gönül veren..

İşini ve okulunu bir arada yürüten.

Hem çalışıp hem nasıl okuyorsun?

Sorusuna,bıkmadan usanmadan cevap veren.

Kelimeleri seven,sayıları seven,farkı ve farklılığı yaratan;

Mimar adayı olan.

Ve son olarak sadece kendi olan,

''Ya olduğun gibi görün,

Ya göründüğün gibi ol !! '' diyen...




13.09.2009

BüYüLü HaZaN

Ekim geldi,
Solan akşamın ardından.
Hazan garip bir his veriyor bünyeme,
Solmuş yapraklarsa benliğime...
Sorgulanıyor her kelime, her düşünce
Pervasız esen rüzgarın dalgınlığıyla birlikte!

Elimdeki kadehimde efkarlı şarabım,
Yanan sigaramın dumanında hüzünlü vedam var.
Bakışlarım keskin bir jilet arıyor bu köhne odada
Ket vurduğum cümlelerimi kurban etmek için sana.
Her satırda kan damlayacak acıyla birlikte.
Gözyaşı dökülecek kalemimin ucundan, mürekkebinin yerine...
Sana ağlayacak en duygulu sözler,sana anlam katacak,seni oynayacak ve sen olacaksın satırlarımda.
Duyamayacağın sessiz çığlıklar atacak her özne her fiil, sadece sana yazıldığı için.
Ve sadece sana yazıldığı için özel olacak satırlar...
Bir ömür saklanacak belki sarı sayfalı İSTANBUL defterinde,
belki kaybolup gidecek yaşanacak anıların sarhoşluğuyla birlikte...

(12.10.2009)

aDı EyLüL OlSuN

Ve ben seni eylülde sevdim.Sonbaharın puslu havasında,karanlık sokaklarda usulca yürürken sokak lambasının aydınlattığı yerde gördüm seni...Peşimi bırakmayan gölgemdi sevgin.Rüzgarın saçlarını okşamasını kıskandım ben, mavi gözlerinin denizlere dalışını.Her köşede anı bıraktım senin için ve ben seni eylülde sevdim...

SeN HiÇ OlmAdıN AsLınDa

Onun mahremine ilk girişimdi. Karşı karşıya kaldığım manzaranın içinde sanki büyülenmiştim. Değil miydi zaten aşkıyla başımı döndüren adam ?!! Değil miydi ölümsüz gördüğüm aşkım ?!! Şimdi onun yaşanmışlığı olan odasının kapısında heyecanla inceliyordum en özelini ve ruhumun her zerresi onun yaşanmışlığıyla büyüleniyordu... İlk gözüme çarpan o tabloydu. Bir an kendimi ve onu gördüm tablonun eşsiz derinliğinde. Okyanusa açılan bir yoldu sanki hissetiklerim. Derin dehlizlerde çırpınan yüreğimle birlikte. Sonra çevirdim bakışlarımı, küçücük odasının o büyük dünyasına. Her zaman yalnızlığı sevmişti bu adam. Durup düşündüm o an, nasılda hayatındaydım ? Nasılda yalnızlığına bu kadar bağlı, özgürlüğüne tapan bir adamın hayatının orta yerinde !!

O kadar belliydi ki hayat denilen yolculukta tek başına olduğu. Ceviz ağacından yapılmış, yeşil kumaşlı tekli koltuğu odasının en hakimiydi, hüküm vereniydi sanki... Tıpkı hayatındaki yalnızlığın ve asiliğinin ona hüküm vermesi gibi... Aralıksız tek tek dolaşıyordu bakışlarım,hiç bir ayrıntıyı kaçırmak istemiyordum. Nasıl isteyebilirdim ki? Nasıl heyecanlanmaz, merak etmezdim? Ateşinin yüeğimi yaktığı,rüzgarında savrulduğum,elini sımsıkı tuttuğumdu. Sevdiğini söylediğinde gözyaşlarıma hakim olamadığım o adamın mahremiydi burası !! Beynimde fırtınaya kapılmış küçük bir gemi gibi, rotasını arıyordu bu düşünceler... Yüreğimdeyse hisler !! Derken belki de her sabah ellerinin değdiği dolabına odaklandı bakışlarım. Garip hissediyordum kendimi, o eskitme devasa ahşap dolabına bakarken. Kapakları sıkı sıkıya kapalıydı. Tıpkı onun iç dünyası gibi. Sadece o izin verdiği sürece açılabilen, gizemli iç dünyası... Avuçlarım terlemişti,kalbim daha hızlı çarpıyordu her düşüncemde her bakışımda. Ona daha da yaklaştığımı hissettim, ona ve iç dünyasına. Oysa nerden bilebilirdim? bu mahremin bir gün hayatımdan tamamen kaybolmaması için ağlama duvarım olacağını. Nerden bilebilirdim, asıl hesaplaşmalarımı, asıl yüzleşmelerimi onun elinin değidği, onun yüzün değdiği bu yaşanmışlığın içinde yaşayacağımı.


28/08/2009 (EsRa iÇiN)